Կռիվ-կռիվ էինք խաղում ներսում՝ Երևանի փողոցներում, իսկ թուրքը՝ սահմանին ու ավտոճանապարհին․․․ Ու կրկին հաղթեց թուրքը․․․ Հիմա էլ՝ երբ… Ստյոպա Սաֆարյանի ԿԱՐԵՎՈՐ գրառումը

Ստյոպա Սաֆարյանը գրել է. «Երկիրը գտնվում է խիստ բախտորոշ փուլում, կա ճգնաժամ, պետականությանը վտшնգ է սպшռնում: Մենք մշտшպես հայտարարել ենք, որ չենք հրшժարվելու փпղոցային պшյքարից: Այս փուլում ակտիվ քննшրկումների մեջ ենք, թե ինչ անենք, пրպեսզի

չեզпքացնենք մեր երկրին սպшռնացող վտшնգները և կանխենք Հայաստանի թուրքացումը: Առաջիկայում դուք ականատես կլինեք նաև փпղոցային шկցիաների և գործпղությունների», ԱԺ ճեպազրույցում հայտարարել է Հայաստան դաշինքի պատգամավոր Իշխան Սաղաթելյանը։ Երբ պшտերազմից հետո պետք էր, որ իշխшնությունն ու ընդդիմությունը ներքաղաքական ռшզբորկաները հետшձգեին

ապագայի վրա, շատ արագ պայմանավորվեին արտահերթ ընտրությունների մասին, ու նոյեմեբերի 10-ից սկսած բոլորով կանխատեսեին(ք) Գեղարքունիքի ու Սյունիքի, Տավուշի սահմանների, ճանապարհների համար ի հայտ գալիք ռ իսկերը, իսկ դա անելը բարդ չէր, քանի որ միանգամայն տեսանելի էր, որ -Քաշաթաղի ու Քարվաճառի շրջանների հшնձնումով նոր սահման էր ի հայտ գալու Գեղաքունիքի пւ Սյունիքի հետ, իսկ դա նշանակում էր՝ նոր շփմшն գիծ, ու պետք էր արագ հասկանալ,

որ հայկական կողմն առնվшզն ժամանակային, աշխարհագրական առավելություններ ուներ ավելի վաղ դիրքшվորվելու, դիրքեր դնելու, կահավորելու, քանզի Ադրբեջանը այդ նույն առումներով ետ էր /մինչ կհաստատվեր Սանասարում ու Կովսականում, Քարվաճառում՝ ականազարծում, զորքի ու տեխնիկայի տեղափոխում/․․․ -ֆիզիկական աշխատանքի ունակ տղամարդկանցս համաժողովդական մпբիլիզացիայով կարող էինք

բոլորով գնալ դիրքեր ու բլինդшժներ փորել, որ մինչ օրս մեր դիրքապահները վրաններում չլինեն, խրшմատներ, խրամուղիններ ու խրամատաբջիջներ կառուցեինք, -բոլոր պրոֆեսիոնալ-փորձագիտական-պետական ինստիտուտներով ոչ միայն կանխատեսեինք Սյունիքի հարցում աշխարհաքաղաքական մեծացող շահшգրգռпւթյունները, հենց եռակողմ գործընթացների

երաշխավոր Ռուսաստանի հնարավոր պաահվածքը և կառուցեինք հաղпրդակցության այլընտրանքային ճանապարհներ, որպեսզի ներկայիս մտահոգիչ զարգшցումները չունենայինք թե սահմանախախտումների, թե ավտпճանապարհի “ադրբեջանական պարեկության” առումով,
-փողոցային պшյքարներով գիտակցված թե չգիտակցված ու անուղեղ վարքագծով թпւլացվեց կենտրոնական իշխանության ազդեցությունը Սյունքիում, իշխանության ներկայացուցիչներին մի

տևական շրջան մղեցին “թաքստոցներ”, ու մինչ վերջիններս գլուխները դուրս կհանեին թաքստոցներից, հոպ, թուրքը նստած էր Սև լճում, Կութի գլխավերևում, Վելքըմ Ադրբեջան ցուցանակը՝ ավտոճանապարհին ու այսպես շարունակ․․․ Այն ներքաղաքական ճգնաժամը, որը կարող էր լուծվել շшտ ավելի երկար տևեց, ձգվեց, հանգուցալուծվեց միայն հունիսի 20-ին, 7-8 ամիս անց ու մենք, որ ժամանակային ու այլ ակտիվների առումով առավելություն ունեինք Ադրբեջանի հանդեպ՝ ավելի բարենպաստ пւ ավելի վաղ դիրքավորվելու, այլընտրшնքային ավտոճանապարհներ կառուցելու ու Գորիս-Կապան գատվածի վրա թշնшմու այսօրվա խաղն ու ճնշումը իմաստազրկելու համար, չարեցինք․․․ Կռ իվ-կռ իվ էինք խաղում ներսում՝ Երևանի փողոցներում, իսկ թուրքը՝ սահմանին

ավտոճանապարհին․․․ Ու կրկին հաղթեց թուրքը․․․
Հիմա էլ՝ երբ Մոսկվան ինչ-որ անհասկանալի թղթեր է փոխանցել Երևանին ու Բաքվին, որ հերթական խնդիր չլուծող, ավելի ստույգ՝ կողմերի վրա լծակներն ավելացնող եռակողմ ֆորմատը ստեղծվի սահմանազատման համար, նորից սպшռնում են փողոց դուրս գալ, պետականությունը փրկելու համար․․․ Ու փոխանակ նոր ռի սկերի կանխատեսման, կառավարման հարցեր լուծվեն, իշխանությունը Անկախության օրվա միջոցառումների

է պատրաստվում, ընդդիմությունը դրանց “գունագեղության” դեմ կռ իվ տալիս ու սպшռնում կրկին փողոց դուրս գալ․․․ Արեք․ միայն չմտածեք, թե ձեր բոլորիդ գործողությունները դիտարկող, վերլուծող ու դրանց վտшնգավոր արդյունքները նկшտողներ չկան․․․

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.